Karl-Heinz Hübbers

Karl-Heinz Huebbers

Dr Karl-Heinz Hübbers urodził się w 1942 roku w Kranenburgu, małym miasteczku w Nadrenii. Po studiach medycznych w Münster, w Niemczech i Nowe Delhi, w Indiach, uzyskuje specjalizację w zakresie Chorób Wewnętrznych i Radiologii.

W 1978 roku Hübbers powraca do domu rodzinnego, gdzie pogłębiając zainteresowania botaniczne, już wkrótce zakłada swoją pierwszą kolekcję rzadkich drzew – niewielkie arboretum.

Jego fascynacja ostrokrzewami (Ilex) zaowocuje wieloma selektami różnorodnych odmian we własnym ogrodzie, w szczególności dominować będą tu odmiany bezkolcowe oraz kolumnowe, które częściowo są w sprzedaży.

Od roku 1984 znacznie powiększa się zbiór kamelii, zawierający ponad 200 wolno rosnących odmian, przede wszystkim kamelie ‚Higo’. Nic zatem dziwnego, że efektem są kolejne własne wyselekcjonowane formy i mieszańce.

Szczególnym zainteresowaniem darzy rododendrony i azalie. Razem z wieloma roślinami z własnych hodowli, które teraz coraz częściej są rejestrowane, powstaje zbiór ponad 1000 różnych odmian tych roślin.

Od momentu pojawienia się problemu z zamieraniem pąków kwiatowych (bud blast) oraz mączniakiem prawdziwym, selekcja różaneczników zostaje zaostrzona. Utrzymywane są tylko odmiany odporne, względnie odporne w znacznym stopniu, co powoduje zniknięcie znanych starych odmian. Podobnie jest z odpornością na mączniaka u azalii.

Największym wyzwaniem oraz atrakcją stają się dla dr Hübbersa kalmie (Kalmia latifolia), szczególnie po przeczytaniu książki o kalmiach autorstwa Richarda Jaynesa. Jednak jak można je hodować i otrzymywać lepsze rośliny, gdy w Europie odmiany prawie nie są dostępne? I wtedy udaje się zdobyć dwie różne odmiany z Anglii i Holandii. W ten sposób w roku 1987 rozpoczyna się największa pasja dr Hübbersa – KALMIE.

Jego pierwszym celem jest uzyskanie odmiany o możliwie najbardziej ciemnym (do czarnego) środku z mocno kontrastującym jasnym brzegiem. Wynikiem prac jest odmiana K.l. ‚Mitternacht’ (‚Midnight’).

Karl-Heinz Hübbers

Potem pojawiają się kolejne cele:

  • odporność na choroby,
  • dobry wzrost skorelowany z silnym systemem korzeniowym,
  • szeroka gama kolorów,
  • różnorodność wzorów.

Razem z odmianą ‚Eskimo’ powstają kalmie z białymi kwiatami oraz dużymi, ciemnymi i lśniącymi liśćmi.

Odmiana ‚Ginkona’ z wybitnie dużymi kwiatami stanowi roślinę mateczną dla nowej serii mieszańców, również charakteryzującymi się większymi kwiatami (m.in.: ‚Bandeau’, ‚Sterntaler’, ‚Tofka’).

Pierwsze zarejestrowane odmiany kalmii zostają rozmnożone przez firmę Bock Bio Science w Bremie w Niemczech. Częściowo ze względu na dawne i przyjazne stosunki powstaje dobra współpraca z wieloma szkółkami (m.in. H. Hachmann w Barmstedt, M. Neumann w Berlinie, E. Stöckmann w Bad Zwischenahn, Wüstenmeyer w Schermbeck czy Cox Glendoick Gardens w Szkocji), które wprowadzają do sprzedaży i promują pierwsze odmiany.

Obecnie wszystkie nowe odmiany kalmii, jak również azalie i niektóre rododendrony, są z powodzeniem rozmnażane i sukcesywnie oddawane do sprzedaży przez Laboratorium T. Kusibab w Krakowie.

www.kalmia.info